دوستان عزيزم سلام
يادمه روزي هم كه مي خواستم اين وبلاگو بنويسم سلام كردم ولي اين سلام كجا و اون سلام كجا !
هميشه هر كاري رو با يك انگيزه اي شروع مي كنند ولي وقتي اون انگيزه از دست بره شايد اون كار هم به سر انجام نرسه . راستش منم انگيزمو واسه نوشتن از دست دادم و اين آخرين آپ وبلاگ منه و ديگه اين وبلاگ به روز نميشه ...
براي همتون آرزوي موفقيت مي كنم و آرزو مي كنم اميد هيچ كس نااميد نشه . . .
ويرانه نه آن است كه فرياد بنا كرد ، ويرانه دل ماست كه هر بار به نگاهت ، صد بار بنا گشتو دگر بار فروريخت . . .
از زندگي سه چيز آموختم :
از عشق رسوايي
از شب تنهايي
و از دوست بي وفايي
مي نويسم يادگاري تا بماند يادگاري گر نبودم روزگاري اين بماند يادگاري
مينويسم يادگاري ز خط دلتنگي نديدم در اين زمانه رفيق يك رنگي ! ؟؟
آنكه در تنهاترين تنهائيم ، تنهاي تنهايم گذاشت ، كاش در تنهاترين تنهائيش ، تنها كسش تنهاي تنهايش گذارد
پايان
+ نوشته شده در پنجشنبه بیست و چهارم اسفند 1385ساعت 12:49 توسط احسان |
مي دونستي اشک از لبخند با ارزش تره؟ چون لبخند رو به هر کسي مي توني هديه کني اما اشک رو فقط براي کسي مي ريزي که نمي خواي از دستش بدي ............................................................................... روزگاريست همه عرض بدن مي خواهند# همه از دوست فقط چشم و دهن مي خواهند# ديو هستند ولي مثل پري مي پوشند# گرگ هايي که لباس پدري مي پوشند# آنچه ديدند به مقياس نظر مي سنجند# عشق ها را همه با دور کمر مي سنجند# خوب طبيعيست که يکروزه به پايان برسد# عشق هايي که سر پيچ خيابان برسد ......................................................... شب براي چيدن ستاره هاي قلبت خواهم آمد .بيدار باش من با سبدي پر از بوسه مي آيم و آن را قبل از چيدن روي گونه هايت ميکارم تا بداني اي خوبم دوستت دارم ............................................................................... آتشي زين کاروان رفته بر جا مانده است روزها بگذشت و من در شوق ديدارم هنوز منتظر چشمم به بازيهاي فردا مانده است طاقت بار فراقت بيش از اينم مشکل است همتي کاين رهرو کوي وفا وا مانده است روز و شبها با خيالت گفتگوها کرده ام زنده مجنون با اميد عشق ليلا مانده است ........................................................... حرف اين نيست که از عشق کمی بيزاری حرف اينست که تو در صدد انکاری گامهايم سر تسليم فرود آوردند در رجز خوانی اين فاصله تکراری باز يک پنجره بسته نشانم دادی خسته ام خسته از اين منظره تکراری .................................................................................................. ................................................................................
+ نوشته شده در شنبه دوازدهم اسفند 1385ساعت 16:6 توسط احسان |
پرسيد تو براي چي زنده هستي و نفس مي كشي ؟؟؟
صدايي در دلم مي گفت بگو براي تو ، اما گفتم براي هيچ
از او پرسيدم اصلا" بگو خودت براي چي زنده هستي؟؟؟
سرش را پايين انداخت و در حالي كه مي رفت زير لب زمزمه كرد براي او كه براي هيچ زنده است ...
+ نوشته شده در سه شنبه یکم اسفند 1385ساعت 16:13 توسط احسان |
____♥♥♥_____♥♥♥_____ __♥_____♥_♥_____♥___ __♥______♥______♥___ ___♥___Happy___♥____ _____♥_______♥______ _______♥___♥________ _________♥__________ _______♥___♥________ _____♥Valentine♥____ ___♥____Day____♥____ __♥______♥______♥___ __♥_____♥_♥_____♥___ ____♥♥♥_____♥♥♥_____
+ نوشته شده در سه شنبه بیست و چهارم بهمن 1385ساعت 23:29 توسط احسان |
به كجا مي روي؟ به كجا مي روي؟صبر كن...صبر كن عشق زمين گير شود ، بعد برو ، يا دل از ديدن تو سير شود ، بعد برو . اي كبوتر به كجا ؟ قدر دگر صبر كن تا آسمان پاي پرت پير شود ، بعد برو . تو اگر گريه كني بغض من هم مي شكند . خنده كن عشق نمك گير شود ، بعد برو . يك نفر حسرت لبخند تو را مي بارد ، صبر كن تا گريه به زنجير شود ، بعد برو . خواب ديدي شبي از راه سوارت آمد ، باش اي نازنينم ، باش اي مهربانم ، خواب تو تعبير شود ، بعد برو . حال كه عزم رفتن داري برو ، خدا نگهدارت . . .
+ نوشته شده در دوشنبه شانزدهم بهمن 1385ساعت 23:44 توسط احسان |
ا 
صدایت می کنم با اشکهایم ای نگار بیا امشب به بالین نگاه سوگوار منببین اینجا میان سایه های مبهم تردیدترا می خواند این آشفته قلب بی قرار منمنم مجنون ترین لیلی که در آیینه ی حسرتخیال با تو بودن زنده ام می دارد یار منتویی تنها که می فهمی خزان چشمهایم را
+ نوشته شده در شنبه چهاردهم بهمن 1385ساعت 23:56 توسط احسان |
سلامي به گرمي نيک کالا و کيفيت مهيا گازبا ده سال ضمانت سلام سوزان مرا بپذيريد وبا چسب رازي به قلبتان بچسبانيد. بياييد گرد و غبارهاي زندگي را با پودر يکتا بشوييم. زيرا پاکسان به سلامت خانواده مي انديشد
گفت : می خوام برات یه یادگاری بنویسم ....گفتم:کجا ؟گفت : رو قلبت گفتم مگه می تونی ؟گفت : آره سخت نیست ، آسونه.گفتم باشه بنویس تا همیشه یادگاری بمونه یه خنجر برداشت .گفتم این چیه ؟گفت : هیسس .ساکت شدم ...... گفتم : بنویس دیگه ، چرا معطلی؟خنجر رو برداشت و با تیزی خنجر نوشت :دوست دارم دیوونه......اون رفته ، خیلی وقته ، کجا ؟ نمی دونم .اما هنوز زخم خنجرش یادگاری رو قلبم مونده دوست دارم دیوونه ........................................................................................................................................ تاريکي را دوست دارم اگر تو شمعم باشي.......... تنهايي را دوست دارم اگر تو در کنارم باشي ............... مرگ را دوست دارم اگر بيادم باشي......................... تو را دوست دارم حتي اگر بيادم نباشي .................. ........................................................................................................................................ براي او كه نبودنش برايم محال بود وقتي كه ديگر نبود،من به بودنش نيازمند شدم وقتي كه ديگر رفت،من به انتظار آمدنش نشستم وقتي كه ديگر نمي توانست مرا دوست بدارد من او را دوست داشتم وقتي كه او تمام كرد من شروع كردم وقتي او تمام شد من آغازشدم و چه سخت است تنها متولد شدن مثل تنها زندگي كردن مثل تنها مردن ... .......................................................................................................................................
+ نوشته شده در چهارشنبه یازدهم بهمن 1385ساعت 3:10 توسط احسان |
من / عشق پاك يعني سرزمين لحظه يعني بيداد عشق من باختن عشق جان يعني زندگي ليلي و قمار مجنون در عشق يعني ... شدن ساختن عشق دل يعني كلبه وامق و يعني عذرا عشق شدن من عشق فرداي يعني كودك مسجد يعني الاقصي عشق / من عشق آميختن افروختن يعني به هم عشق سوختن چشمهاي يكجا يعني كردن پر ز و غم دردهاي گريه خون/ درد بيشمار عشق من يعني الاسرار
+ نوشته شده در دوشنبه دوم بهمن 1385ساعت 23:56 توسط احسان |
در درون ذهن من هرگز نمي ميرد كسي رفته ام من سالها از خاطرات اين و آن غرق گشتم در درون موجهاي حادثه شانه هاي عاشقان گر تكيه گاه اشكهاست ................................................................................... به گل سرخ گفتم تو چرا مثل مني؟ من عاشق آنم كه همرنگ تو بود ................................................................................... نا اميدانه زدم تكيه به ديوار حسرت ...................................................................................... براي تو مي نويسم كه بودنت بهار و نبودنت خزاني سرد است . تويي كه تصور حضورت سينه بي رنگ كاغذم را نقش سرخ عشق مي زند ... در كوير قلبم از تو براي تو مي نويسم كه اي كاش در طلوع چشمان تو زندگي مي كردم تا مثل باران هر صبح برايت شعر مي سرودم آن هنگام ، زمان را در گوشه اي جا مي گذاشتم و به شوق تو اشك مي شدم و به صورت مه آلود تو مي لغزيدم. ..................................................................................... گفتم دل و جان در سر کارت بکردم / هرچيز که داشتم نثارت کردم / گفتا : تو که باشی که کنی يا نکنی / آن من بودم که بی قرارت کردم هم چون فريادی که از ژرفای آسمان برآيد با تو خداحافظی می کنم و به آرامی باران بهاری خواهم گريست تو را به خورشيد می سپارم و تمام ستارگان را به نگهبانی از چشمانت سفارش می کنم ماه را مونس تنهائي ات خطاب می کنم و کلام انتظار را در تمام رويا ها از ياد خواهم برد ای آسمان رفت عشق من از دست من عشق هميشه مست من يک عمر .... با بخت بدش بگريستم باری نپرسيد از دلم من کيستم ؟ من چيستم ؟ ای آسمان باور مکن کاين پيکر محزون منم من نيستم من نيستم شمع دانی به دم مرگ به پروانه چه گفت ؟ / گفت ای عاشق بيچاره فراموش می شوی / سوخت پروانه ولی خوب جوابش داد / گفت طولی نکشد نيز تو خاموش می شوی زندگی ايده آل من است و من آنرا تقديس می کنم به خاطر اين که روزی هزار بار نابودش می کنند هرگز نمی ميرد سردی وجودت را پائيز غم من به دور بريز و به شانه هايم تکيه کن بگذار نغمه سبز بهار را در گوشهايت زمزمه کنم ميدانم ميدانم که از پاييز بيزاری اما من پاييز نيستم که آرزوهايت را به تاراج برم . من حديث روشن بهارم ! با من از دردهايت سخن بگو ! می خواهم تورا بفهم می خواهم تو شوم تاديگر فراموشم نکنی بيشتر از آنچه تصور كني خيانت كردند و بيشتر از آنچه باور كني قلبم را شكسته اند ! اما تو نه خيانت كردي و نه قلبم را شكستي . تو جگرم را آتش زدي زبانم مي گويد : زبانم مي گويد : اميد روزي كه روزگارت سياهتر از پر كلاغ تيره تر از غروب و غمگين تر از دم غم جدايي باشد . اما دلم مي گويد : اميد روزي كه آشيانه ات بالاتر از آشيان عقاب چشم انداز نگاهت زيباتر از بهشت و لبانت لبخنند و................. باشد . و اينكه هنوز هم دوستت دارم دوستت دارم ................................................................................... .................................................................... ...................................... .............. ..... ..
مرگ احساس مرا ماتم نمي گيرد كسي
يك سراغ ساده هم از من نمي گيرد كسي
از براي ياري من بر نمي خيزد كسي
پس چرا بر شانه ام اشكي نمي ريزد كسي
افسرده و دل تنگ چرا مثل مني؟
تو عاشق كيستي كه همرنگ مني؟
كه كسي شنيده باشد ، ستمي كه من كشيدم
نااميدي نكشيدي كه بداني چه كشيدم
+ نوشته شده در یکشنبه بیست و چهارم دی 1385ساعت 4:15 توسط احسان |
يك روز
شايد ، يك روز كه آفتاب گيسوي نقره اي دماوند پير را نوازش مي كند در يك غريو تندر باراني در يك نسيم نوازشگر بهار يك روز شايد همراه پرواز پرستوي عاشقي واژه ي لبخند به وجود سوخته من بازگردد اميد ، كوبه در را بفشارد و سپيدي ، جاي تمامي اين سياهي ها را پر كند آن روز بر مردگان نيز سياه نخواهم پوشيد حتي بر عزيزترينشان
+ نوشته شده در یکشنبه هفدهم دی 1385ساعت 18:0 توسط احسان |
Say Something Something a Bout Love Before I Drown In Tears
Hirotinal_0311@yahoo.com
نوشته های پیشین هفته چهارم اسفند 1385
هفته دوم اسفند 1385
هفته اوّل اسفند 1385
هفته چهارم بهمن 1385
هفته سوم بهمن 1385
هفته دوم بهمن 1385
هفته اوّل بهمن 1385
هفته چهارم دی 1385
هفته سوم دی 1385
هفته چهارم آذر 1385
هفته دوم آذر 1385
هفته اوّل آذر 1385
هفته چهارم آبان 1385
هفته سوم آبان 1385
هفته دوم آبان 1385
پیوندها
عاشقانه ی من
آسمان عشق
نفرین و هزاران نفرین به این فاصله ها
I.H.E
آخرين شكست من
آمار بازدیدکنندگان
افراد آنلاين:
تعداد بازديدها:
